Srebrno jezero - omiljeno izletište

Srebrno jezero nalazi se u severoistočnom delu Srbije, u karpatskom obodu Panonskog basena, nedaleko od ušća Peka u Dunav. Da bi se priobalje ramskog rita zaštitilo od podzemnih voda, 1971. godine, dunavac koji je obilazio oko Ostrva pregrađen je nasipom u gornjem toku kod sela Zatonja.

Tako je nastalo jezero, 14 km dugo 300 m široko, dubine i do 13 m. U popodnevnim satima, kada sunce pođe na počinak iza Karpata, milioni iskrica čine njegov srebrni odsjaj, pa je po tome dobilo ime Srebrno. Izuzetne lepote, od početka je postalo omiljeno izletište i okosnica turizma u ovom kraju, pa je nazvano i srpsko more.

Tvrdnja da je Srebrno jezero dragulj kontinentalnog turizma u ovom delu Srbije je realna. Zahvaljujući snažnim pumpama, u jezeru je nivo vode stalno niži od Dunava i obezbeđuje dotok sveže vode.

Na svom podzemnom putu voda se filtrira kroz brojne peščane dine što omogućuje da voda bude besprekorno čista i bistra. Srebrno jezero, bogato je ribom i predstavlja pravi raj za pecaroše. Zastupljene su sve vrste slatkovodne ribe: som, smuđ, šaran, amur, tolstolobik ...

Hladovina bagremove šume i povoljna klima su idealni za odmor.

Foto: Dalibor Daniloviæ

Neposredno uz obalu Srebrnog jezera, duž šetne staze izgrađeno je i stavljeno u funkciju pet atraktivnih sezonskih ugostiteljskih objekata i dva ugostiteljska objekta sa celogodišnjim poslovanjem. Od kojih su 2 kafea, 1 letnja diskoteka, 2 objekta brze hrane, 1 restoran i 1 poslastičarnica. Restoran i poslastičarnica posluju tokom cele godine.

Ukupan kapacitet oko 500 sedećih mesta u letnjem periodu.

Tu je i uređena plaža sa modernim izgledom, izuzetno atraktivnim za posetioce. Srebrno jezero priprada opštini Veliko Gradište koja ima jednu od najvećih stopa nezaposlenosti u regionu.

Stručna služba Opštine Veliko Gradište procenjuje da će izgradnjom turističko-kongresnog i sportsko rekreativnog kompleksa "SILVER LAKE" biti povećana opšta stopa zaposlenosti u opštini, kroz zapošljavanje mladih i stručnih kadrova u okviru samog kompleksa.

Kompanija „Silver Lake Investment doo“ je u svoju ponudu uvrstila veliki turistički brod Silver Star. Brod može da primi ukupno 380 putnika na otvorenim terasama i zatvorenim salonima. Tokom letnje sezone Silver Star će ploviti Dunavom obilazeći pojedine kulturno-istorijske lokalitete ovog kraja.

Foto: Dalibor Daniloviæ

Od sada Srebrnom jezero ima u Aqua Park-u koji počinje sa radom u okviru Silver Lake Resort-a. U okviru Aqua parka, koji zauzima ukupnu površinu od 2500 metara kvadratnih a 780 je pod vodom, nalaze se različite vodene atrakcije za odrasle i decu . Kompleks bazena, smešten je u neposrednoj blizini jezera, šetališta i postojećih ugostiteljskih objekata i biće otvoren tokom čitave letnje sezone.

Kulturno - istorijski lokaliteti

Foto: Dalibor Daniloviæ

Golubački grad je od 1948. godine pod zaštitom Zavoda za zaštitu spomenika kulture, a kategorizacijom nepokretnih kulturnih dobara, godine 1979. proglašen je spomenikom kulture od izuzetnog značaja i nalazi se na teritoriji Nacionalnog parka Đerdap. Osmougaona Šešir-kula na Dunavu, nekadašnje pristanište Golubačkog grada, danas je zaštitni znak Golupca.

Prvi put se pominje 1335. godine kao ugarsko vojno utvrđenje, mada se tačno vreme nastanka ne zna, kao ni to ko ju je podigao; Vizantincima je bila potrebna radi utvrđivanja granica na severu, Mađarima da obezbede svoje posede preko Dunava, a Srbima – jer je štitio njihove oblasti od upada Mađara...

Zbog izuzetno povoljnog geostrateškog položaja, kroz vekove je bila meta mnogih osvajača i poprište mnoštva sukoba. Tvrđava je izgrađena u vreme primene hladnog oružja, na visokoj steni na samom ulazu u Đerdapsku klisuru, jer se odatle pružao najbolji pregled čitave okoline. Srednjovekovni grad Golubac nije iznikao iz nekog antičkog utvrđenja, već je planski građen na veoma važnom geostrateškom području.

U blizini Tvrđave nalaze se ostaci turskog kupatila i džamije, i spomen-ploča Zaviši Crnom, poljskom vitezu koji je poginuo braneći Tvrđavu od Turaka..

Na desnoj obali Dunava nizvodno od sela Ram nalaze se ostaci Rimskog vojnog logora LEDERATA - Ramska tvrđava koja se nalazi na 15 km od Viminacijuma, središta rimske provincije Gornja Mezija. Ramska tvrđava podignuta je na ostacima antičkih i vizantijskih temelja. Sagradio je turski sultan Bajazit II. Danas vidljivi otvori za topove na kulama pokazuju da je Ram bio artiljerijsko utvrđenje na Dunavu.

Postoji više legendi o samom nazivu koje se vezuju za osnivače Rima, Braću Romula i Rema, ili utvrđenje “ Ihram“. Neposredno pored tvrđave nalaze se ostaci turskog karavan saraja, stari 6 vekova.

To je jedini sačuvan karavan saraj u Srbiji i može se reći da je to prvi turistički objekat podignut na najvažnijem putu sa Balkana ka severu prema Budimu i Beču. U Ramu je boravio i Vuk Karadžić kao nadzornik Ćumurkane ( Carinarnice ) . 1788. godine na tvrđavi je život izgubio austrijski Grof, Baron Fon Loprešti, braneći grad od Turaka.

Viminacium je bio glavni grad rimske provincije Gornje Mezije i legijskog logora. Na četiri kilometra od ušća Mlave u Dunav, a 12 kilometara od Požarevca. Najznačajniji ostaci grada nalaze se na desnoj obali Mlave, gde su bili vojni logor i naselje, izgradjeni u drugoj polovini I veka. U Viminaciumu je otkriven Hristov monogram iz II veka , do sada najstariji dokaz o ranom hrišćanstvu na našim prostorima.

Viminacium ima mauzolej cara Hostelijana, hramove, terme, severnu kapija vojnog logora, akvadukt i nedavno otkriven rimski panteon i amfiteatar. Veličina i značaj Viminaciuma proistekli su iz izuzetno povoljnog geografskog položaja u sistemu odbrane severnih granica Rimske imperije, spletu saobraćajnih komunikacija i trgovačkom prometu.

Uz logor su bila formirana manja naselja trgovaca i zanatlija. Naselje na levoj obali Mlave dobilo je gradski status u prvoj polovini II veka, u vreme Hadrijanove vladavine, a status kolonije Viminacium dobija za vreme cara Gordijana III. Pravo kovanja bakarnog novca dobija 239. godine a sredinom V veka 440 godine grad razaraju Huni. 535. godine Justinijan I obnavlja Viminacium, izgradivši i manje vojno utvrđenje.

U XIX veku još su se jasno nazirali obrisi tog naselja, široke ulice koje se seku pod pravim uglom, trgovi, pozorišta, kupatila, vodovod, i gradski bedemi. Danas su ostali samo tragovi koji se nalaze u Narodnim muzejima u Požarevcu i Beogradu: mermerne skulpture, nadgrobne ploče i sarkofazi, nakit i posuđe.

Nacionalni park Đerdap najveći je nacionalni park u Srbiji (63.608 ha) i zauzima više od polovine teritorije opštine Golubac.Čak četiri rezervata prirode su na teritoriji Opštine (Golubački grad, Bojana, Bosman–Sokolovac i Tatarski vis), te nema velike potrebe pričati o čistoj i nezagađenoj prirodi. Ovde se nalaze biljne vrste koje su endemiti čitavog Balkanskog poluostrva: mečija leska, Pančićev maklen, zelenika, koprivić, medunac, jorgovan...

Isto je tako izuzetno i bogatstvo životinjskog sveta: vuk, jelen, srndać, medved, ris, šakal, orao, mnogobrojne vrste ptica, kao i tri nove životinjske vrste: dugouhi slepi miš, sivi puh i golubačka mušica. Ova raznolikost čini Nacionalni park pravim prirodnim i naučno-istraživačkim centrom. Đerdapska klisura (tzv. „Gvozdena vrata“) najveća je rečna klisura probojnica Evrope, gde je moćni Dunav probio karpatske planine u dužini od 90 km.

Lepenski Vir je jedno od najvećih i najznačajnijih mezolitskih i neolitskih arheoloških nalazišta. Smešteno je na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Ovaj lokalitet, koji je ime dobio po dunavskom viru, bio je sedište jedne od najvažnijih i najsloženijih kulturapraistorije. Između 1965. i 1970. otkriveno je ribarsko lovačko naselje sa začecima kultivacije i domestifikacije.

Tokom iskopavanja otkriveno je sedam sukcesivnih naselja i 136 objekata (kako stambenih, tako i sakralnih) koji su izgrađeni u preriodu od oko 6500. do 5500. godine pre naše ere. Život na Lepenskom Viru zamro je oko 4500. godine pre nove ere, kada su stanovnici krenuli u potragu za većim obradivim površinama.